Kampioen in minder kosten en meer plezier én ook nog duurzaam want paperless is AFAS, tegenwoordig ook bekend van het voetbalveld. En omdat je nu eenmaal besmet wordt door degenen met wie je omgaat, gaat ook mijn schrijfbedrijf automatiseren. Per 1 januari, een datum die nu wel met heel rasse schreden nadert. Het is de datum waarop ik mijn oude, vertrouwde map met bedrijfsadministratie de deur uitdoe en ga werken met een hip systeem. Van AFAS natuurlijk.
Het voelt een beetje als verraad. Het is een keurige map, mijn bedrijfsmap, met alles erop en eraan. Tabjes waarachter zich inkomende en uitgaande facturen bevinden, de communicatie met de Belastingdienst (behoorlijk eenzijdig van hun kant nu ik erover nadenk) en een plastic mapje met bonnetjes. Heel overzichtelijk, helemaal geen schoenendoos vermomd als multomap. Toch is die map niet te handhaven. Vooral omdat ik ontzettend genoeg heb van de financiële mannetjes die hier in en uit hollen om de map te converteren in iets wat presentabel is voor Jan Kees de J. en de zijnen. En bij het weggaan lachend hun facturen over hun schouder werpen, roepend dat ze snel terugkomen.Klein probleempje is dat ik helemaal geen verstand heb van boekhouden. En dat is het understatement van de eeuw. Daarom schrijf ik me in voor de cursus ‘Boekhouden voor dummies’ in het AFASdrôme in Leusden. Ik beland in een zaaltje met een paar andere dummies en voor de klas staat meneer Jongewaard, familie van. Hij is bijna net zo leuk. ‘Boekhouden is eenvoudig’, zegt hij. ‘Want een boekhouding is altijd in balans. Omzet is min, resultaat is plus.’ Hij vertelt over de geschiedenis van het boekhouden en legt coderingen uit, plus de veldjes die je zoal tegenkomt in het systeem. ‘Small Business is een feest’, vindt hij. Letterbanket bij de koffie, dat is meer mijn idee van feest. Maar ook dat hebben ze bij AFAS.
Na de pauze komt meneer Jongewaard op mijn terrein: boeken. ‘Ha’, denk ik, maar dat duurt maar even. Want ik begrijp al vlot dat hij het helemaal niet heeft over letters op papier of stapels op een nachtkastje, maar over veldjes met bedragen waar ik de codes van voor de pauze aan moet hangen om uiteindelijk op nul uit te komen. Of zoiets. Hij laat nog even zien hoe het werkt met de btw-aangifte en dan ga ik duizelig van de feiten, getallen en weetjes de trap af. Het is een wonder dat ik er niet vanaf gekletterd ben. Op weg naar huis galmen de laatste woorden van meneer Jongewaard nog na in de auto: ‘Over een jaar doe je dit met twee vingers in je neus.’ Voorlopig doe ik eerst over twee weken de cursus Small Business Basis.
Lydia Lijkendijk
Lijkendijk Communicatie
LinkedIn Profiel