Leo en Piet in Cambodja 3

Bestuursvergadering
Op donderdagmorgen mogen wij uitslapen. Om kwart voor negen worden we opgehaald om naar het kantoor van Spie-en (vrijwilligers organisatie) te gaan en een bestuursvergadering bij te wonen. Het bestuur en de staf bestaan uit 14 leden die allemaal met beide benen in de praktijk staan. Leo heeft een presentatie voorbereid over beide families, AFAS, de waterhuishouding in Nederland en de relatie met de Brug. Er wordt geboeid geluisterd, vooral het feit dat Nederland grotendeels onder de waterspiegel ligt vond men onbegrijpelijk: Cambodja moet het water ‘binnen’ houden en Nederland juist ‘buiten’!

Aan de hand van een opstelling van punten neemt Piet het stokje over en vraagt door over financieel beheer, de werkwijze van de vrijwilligers en het onderhoud van de waterwerken. Er volgt een goede bespreking, waarin wordt geadviseerd om jaarlijks een onderhoudscheck te houden. Het bestuur vraagt of AFAS in de toekomst verder wil steunen met irrigatie. Wij hebben toegezegd te willen meedenken, mits de verantwoordelijkheden voor het onderhoud serieus worden genomen. Voor enkele projecten wordt budget toegezegd. Aan het slot van de vergadering wordt advies gegeven over de manier van vergaderen; luisteren, niet zomaar weglopen en niet de telefoon aannemen. Iedereen is blij met de bespreking die ruim twee uur duurde.

Leo neemt het over en komt met cadeaus, wij hebben AZ shirts en gebruikte camera’s van de heren consultants. Iedereen is blij zoals op de foto te zien is. Wij bieden het bestuur een lunch aan in een restaurant waar onbeperkt gegeten kan worden. Nooit eerder zagen wij mensen zoveel eten (het ging met 6 borden tegelijk!). Er wordt afscheid genomen van blije mensen, waarmee wij de volgende dag weer optrekken.

Boottocht over de Mekong rivier

Voor 10 Euro per uur hebben wij een grote maar zeer oude boot geregeld om een tocht over de rivier de Mekong te maken. Tijdens de prachtige tocht maken wij kennis met een drijvend dorp en schrikken van de armoede. Leo, tijdens de boottocht volledig ingekakt, zoekt een hangmat op en binnen de kortste keren horen wij een hevig gesnurk. Aan de hand van de foto’s zal hij moeten zien wat er allemaal te zien was.

Provincie Kompong Cham
Zaterdagmorgen om zeven uur vertrekken wij naar de provincie Kompong Cham om projecten en een vergelegen gebied te bezoeken. Het wordt vooral veel autorijden, want het kost twee uur om de provincie te bereiken. Wij zien veel onderweg. Vooral de vreemde voertuigen, met een belading die voor Nederlandse begrippen ongekend, is vallen op.  Wij reizen door naar een gebied wat eind vorig jaar (ook) getroffen is door de overstromingen. Spie-en heeft noodhulp beschikbaar gesteld, zo is er geld gegeven om de enige weg van 16 kilometer lang te reparen. Wij kijken hier onze ogen uit, enerzijds de mooie natuur met de prachtige rijstvelden en anderzijds de bittere armoede.

De mensen wonen in ‘hutten’ die ons voorstellend vermogen te boven gaan. Door de watersnood is de situatie verder verslechterd. Wij stoppen vele malen onderweg, spreken mensen, vragen naar de situatie en zijn zwaar onder de indruk. De overheid kijkt niet om naar dit gebied, de mensen moeten het maar uitzoeken. Wij worden verschillende malen opgewacht door groepen dorpsbewoners die komen bedanken voor het repareren van de weg, bijzonder is het feit dat er niet om méér hulp wordt gevraagd. Spie-en gaat bekijken of voor de echte noodsituaties hulp kan worden geboden in de vorm van de bouw van een nieuwe woning. Kosten: $1.200.

Wij bezoeken een eiland in de rivier de Mekong. Via een bamboe brug komen wij hier, met als doel het bezoeken van een school in aanbouw. Er worden vorderingen gemaakt. Ondertussen dollen wij wat met de leerlingen…het lukt…kinderen zijn altijd vrolijk, gelukkig maar! Het is donker als wij terug gaan naar de stad, een moeilijke en gevaarlijke reis. Uitgeblust van 13 uur reizen, gaan wij snel even douchen en eten, morgen is het weer vroeg dag.

Zondag

Wederom vertrekken wij om 7 uur naar Kompong Cham, weer twee en half uur rijden. Voorafgaand aan de trip drukken wij de mensen op het hart vanavond voor het donker thuis te willen zijn. Hopelijk gaat dit lukken. Vanmorgen gaan wij eerst naar de Christelijke gemeenschap om een mooie dienst bij te wonen. Daarna gaan we naar het grote irrigatiewerk “Andong Ang Dike” , het werk is in 2009 uitgevoerd en door AFAS gefinancierd. Piet is toen bij de opening geweest. Het project staat er nog strak voor met prachtige waterwerken en een enorm meer. Wij informeren naar de gevolgen van dit werk; tweemaal een rijstoogst en eenmaal een groentenoogst. Het inkomen i s met 80% toegenomen! De mensen zijn blij en hier doen wij het juist voor.

Tot slot bezoeken wij het ziekenhuis van Dr. Sun, er wordt net iemand aangevoerd die een ongeluk heeft gehad. Het ziekenhuis heeft een functie voor een gebied zo groot als Utrecht, er zijn maar enkele doctoren en er is nauwelijks apparatuur. De staf geeft een rondleiding, men is blij dat er goede ontwikkelingen zijn. Er is zelfs een ruimte voor tandverzorging.

Na de lunch vertrekken we naar Phnom Penh. Volle bak, 5 mensen in de auto en 8 in de laadbak. Het wordt weer een moeilijke tocht. Koy heeft een nieuwe weg vol gaten en zonder regels, wij zijn blij dat wij bij het hotel aankomen. Aan het eind van de dag nemen we afscheid van verschillende mensen die er morgen niet bij zijn; bedankt, het is goed geweest!

Evaluatie

Met Frits en Beja gaan wij uiteten bij een knap restaurant aan de Riverside. Wij evalueren de achterliggende week. Duidelijk is dat er door Spie-en prachtig werk wordt gedaan, gericht op de mensen die niets hebben. De vrijwilligers, de organisatie en de uitgevoerde werken hebben ons verbaasd. Er is echter nog zoveel meer te doen. De armoede is groot en de tegenstellingen zijn enorm. Dit oplossen lukt niet, hier moeten generaties overheen gaan. Voor de toekomst zeggen wij toe irrigatiewerk te blijven steunen. Met eigen ogen hebben we gezien dat dit effect heeft. Wij nemen met dankbaarheid afscheid, het was onvergetelijk!Morgenvroeg vliegen wij naar Siem Reap waar wij enkele dagen zullen uitrusten, vrijdag vliegen wij naar Nederland.

We hebben veel gezien en beleefd en zullen er graag over vertellen. Of het allemaal overkomt…? Waarschijnlijk niet, je moet het hebben meegemaakt! Tot Ziens!

Leo en Piet 15 januari 2012