Bomen kappen bij de notaris Deze zomer ben ik trotse eigenaar geworden van een prachtig huis in Amersfoort. Na jaren in een klein appartement vier-hoog-achter te hebben gewoond, was het voor mij en mijn vriend tijd om een grote mensen woning te zoeken. Bepaald geen sinecure, gezien het enorme aantal woningen dat momenteel te koop staat. Het heeft ons dan ook een jaar gekost om onszelf door het oerwoud van keuzes te worstelen. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een relatief nieuwe woning uit 2008, aan de rand van het prachtige centrum van Amersfoort. Zoals voor iedereen geldt, gaat aan het woongenot een ellendige aankoopperiode vooraf bestaande uit makelaars, hypotheekadviseurs, notarissen, banken en verzekeraars. Ik kan mij niet voorstellen dat iemand hier plezier aan beleeft en ik zie het dan ook als noodzakelijk kwaad. Het hele proces heb ik gelaten over me heen laten komen. Behalve één ding. Er is iets dat mij ontzettend verbaasd heeft: de enorme hoeveelheden papier die verspild worden in het aankoopproces. Bakken papier gaan er doorheen! De hypotheekadviseur, de makelaar, de hypotheekverstrekker, de verzekeraar, overal vliegen de stapels papier om je oren. Niemand vormt een uitzondering. Nadat ik mijn handtekening bij de notaris had gezet, was ik niet alleen eigenaar van een nieuw huis, maar ook van drie kanjers van administratiemappen vol met aankoopdocumentatie. Het woord digitaliseren is deze branche duidelijk onbekend. Wat ik mij levendig herinner is de opmerking van een bankmedewerker. Om in aanmerking te komen voor de hypotheek, waren wij verplicht om onze lopende rekeningen onder te brengen bij die betreffende hypotheekverstrekker. Tijdens onze afspraak bij de bank, om in totaal drie rekeningen te openen, draaide de printer in het kantoor overuren. Aan het einde van de afspraak was ik drie rekeningnummers en stapel van 100 velletjes papier rijker. Op de vraag of dat niet wat digitaler kon, werd geantwoord: 'Voorheen was het nog veel erger!' Over de kwaliteit van werken van alle partijen, heb ik niets te klagen. Maar ik snap niet waarom in deze tijd zo'n aankoopproces niet gedigitaliseerd kan worden. Tuurlijk begrijp ik dat het om belangrijke papieren gaat, die niet voor iedereen toegankelijk moeten zijn, maar ook daar zijn tegenwoordig oplossingen voor. Bij AFAS werken we al jaren praktisch papierloos. Op jaarbasis verbruiken wij 12,8 kilo papier per medewerker. Dat is een verwaarloosbare hoeveelheid als je dat vergelijkt met andere organisaties. Wij zien het als een plicht om die hoeveelheid ieder jaar weer verder te minimaliseren. MVO werken heet dat. Onze klanten en leveranciers krijgen alle documentatie, facturen en andere zaken, digitaal toegestuurd. Dit voorkomt enorme onderlinge papierstromen. Misschien moeten die hypotheekadviseurs, makelaars, notarissen en verzekeraars ook eens met AFAS om tafel? Een week voordat we de handtekening zouden zetten op het koopcontract besloot de overheid ons in plaats van zes, maar twee procent overdrachtsbelasting te laten betalen. De bekendmaking voelde als een staatsloterijmomentje. Het betekende voor ons een korting van meer dan 10.000 Euro. Mooi meegenomen! Ter compensatie van al die papierbende heb ik besloten dit najaar een boompje te planten op mijn dakterras. Doe ik ook wat terug voor de natuur. Laura Kerckhoffs Marketingmanager  |